3. søndag i åpenbaringstiden

3. søndag i åpenbaringstiden: PrekentekstJoh 2,1-11

Bokmål

1 Den tredje dagen var det et bryllup i Kana i Galilea. Jesu mor var der.2 Også Jesus og disiplene hans var innbudt.3 Da vinen tok slutt, sa Jesu mor til ham: «De har ikke mer vin.»4 «Kvinne, hva vil du meg?» sa Jesus. «Min time er ennå ikke kommet.»5 Men moren hans sa til tjenerne: «Det han sier til dere, skal dere gjøre.»
   6 Det sto seks vannkar av stein der, slike som brukes i jødenes renselsesskikker. Hvert av dem rommet to eller tre anker.7 «Fyll karene med vann», sa Jesus til tjenerne. De fylte dem til randen.8 «Øs nå opp og bær det til kjøkemesteren», sa han. Det gjorde de.9 Kjøkemesteren smakte på vannet. Det var blitt til vin. Han visste ikke hvor den var kommet fra, men tjenerne som hadde øst opp vannet, visste det. Da ropte han på brudgommen10 og sa: «Alle andre setter først fram den gode vinen, og når gjestene blir beruset, kommer de med den dårlige. Men du har spart den gode vinen til nå.»
   11 Dette var det første tegnet Jesus gjorde, det var i Kana i Galilea. Han åpenbarte sin herlighet, og disiplene hans trodde på ham.

Nynorsk

1 Tredje dagen var det eit bryllaup i Kana i Galilea. Mor til Jesus var der.2 Også Jesus og læresveinane hans var bedne.3 Då det var slutt på vinen, sa Jesu mor til han: «Dei har ikkje meir vin.»4 «Kva vil du meg, kvinne?» svara Jesus. «Min time er enno ikkje komen.»5 Då sa mor hans til tenarane: «Det han seier dykk, skal de gjera.»
   6 No stod det seks vasskar av stein der, slike som blir nytta i reinsingsskikkane til jødane. Kvart av dei tok to eller tre anker.7 «Fyll kara med vatn», sa Jesus. Og tenarane fylte dei til randa.8 Så sa han til dei: «Aus no opp og ber det til kjøkemeisteren.» Det gjorde dei.9 Kjøkemeisteren smaka på vatnet, som hadde vorte til vin. Han visste ikkje kvar vinen kom frå, men tenarane som hadde aust opp vatnet, visste det. Då ropa han på brudgomen10 og sa: «Alle andre set først fram den gode vinen, og når gjestene er drukne, kjem dei med den som er dårlegare. Du har gøymt den gode vinen til no.»
   11 Dette var det første teiknet Jesus gjorde; det var i Kana i Galilea. Han openberra sin herlegdom, og læresveinane hans trudde på han.

Nordsamisk

1 Vahku goalmmát beaivvi dollojuvvojedje heajat Kanas Galileas. Jesusa eadni lei doppe,2 ja maiddái Jesus ja su máhttájeaddjit ledje bovdejuvvon heajaide.3 De váilugođii viidni, ja eadni dajai Jesusii: “Sis ii leat viidni.”4 Jesus celkkii: “Mii mus lea dahkamuššan duinna, nisson? Mu áigi ii leat velá boahtán.”5 Su eadni dajai bálvaleddjiide: “Maid ihkinassii son didjiide dadjá, dan dahket.”
   6 Das ledje guhtta geađgečáhcelihti juvddálaččaid buhtistanmeanuid várás; guhtege lihtti gesii birrasii guokte dahje golbma áŋkara.7 Jesus celkkii bálvaleddjiide: “Devdet lihtiid čáziin.” Ja bálvaleaddjit devde daid gitta ravddaid dássái.8 De son celkkii: “Goivot dál ja dolvot headjaverddii”, ja sii dolvo.9 Headjaverdde máisttii čázi mii dál lei šaddan viidnin. Son ii diehtán gos viidni lei boahtán, muhto bálvaleaddjit geat ledje goivon čázi, gal dihte. Son rávkkai irggi10 ja dajai sutnje: “Buohkat guossohit vuos buori viinni ja de, go guossit juhkaluvvet, buktet heajubu. Muhto don leat vurken buori viinni gitta dássážii.”
   11 Dát lei vuosttaš Jesusa mearkkain, ja son dagai dan Kanas Galileas. Son almmustahtii dainna iežas hearvásvuođa, ja su máhttájeaddjit osko sutnje.
   

1. lesetekst1 Mos 1,26-31

Bokmål

26 Gud sa: «La oss lage mennesker i vårt bilde, så de ligner oss! De skal råde over fiskene i havet og fuglene under himmelen, over feet og alle ville dyr og alt krypet som det kryr av på jorden.»27 Og Gud skapte mennesket i sitt bilde, i Guds bilde skapte han det, som mann og kvinne skapte han dem.28 Gud velsignet dem og sa til dem: «Vær fruktbare og bli mange, fyll jorden og legg den under dere! Dere skal råde over fiskene i havet og over fuglene under himmelen og over alle dyr som det kryr av på jorden.»29 Og Gud sa: «Se, jeg gir dere alle planter som setter frø, alle som finnes på hele jorden, og alle trær som bærer frukt med frø i. Det skal dere ha å spise.30 Og til alle dyr på jorden og til alle fugler under himmelen og til alt som kryper på jorden, alt som har livsånde i seg, gir jeg alle grønne planter å spise.» Og det ble slik.31 Gud så på alt det han hadde gjort, og se, det var svært godt! Og det ble kveld, og det ble morgen, sjette dag.

Nynorsk

26 Gud sa: «Lat oss laga menneske i vårt bilete, så dei liknar oss! Dei skal råda over fiskane i havet og fuglane under himmelen, over feet og alle villdyra og alt kryp som det kryr av på jorda.»27 Og Gud skapte mennesket i sitt bilete, i Guds bilete skapte han det, som mann og kvinne skapte han dei.28 Gud velsigna dei og sa til dei: «Ver fruktbare og bli mange, fyll jorda og legg henne under dykk! De skal råda over fiskane i havet og over fuglane under himmelen og over alle dyr som det kryr av på jorda.»29 Og Gud sa: «Sjå, eg gjev dykk alle planter som set frø, så mange som finst på heile jorda, og alle tre som ber frukt med frø i. Det skal de ha å eta.30 Og til alle dyr på jorda og til alle fuglar under himmelen og til alt som kryp på jorda, alt som har livsande i seg, gjev eg alle grøne planter å eta.» Og slik vart det.31 Gud såg på alt det han hadde gjort, og sjå, det var svært godt! Og det vart kveld, og det vart morgon, sjette dagen.

Nordsamisk

26 Ipmil celkkii: “Dahkkot olbmo, dahkkot su iežamet govvan, iežamet láhkásažžan! Ráđđejehkoset sii meara guliid, almmi lottiid, šibihiid, buot spiriid ja buot njoammuid mat lihkadit eatnama alde.”27 Ja Ipmil sivdnidii olbmo iežas govvan, Ipmila govvan son sivdnidii su, olmmájin ja nissonin son sivdnidii sudno.28 Ipmil buressivdnidii sudno ja celkkii sudnuide: “Leahkki šattolaččat ja eatnáneahkki, deavdi eatnama ja dahkki dan alcceseatte vuolibužžan. Ráđđejeahkki meara guliid, almmi lottiid ja buot elliid mat lihkadit eatnama alde.”
   29 Ipmil celkkii vel: “Mun attán dudnuide buot šattuid mat dahket siepmaniid, nu ollu go dat leat oppa eatnama miehtá, ja buot muoraid maid šaddosiin leat siepmanat. Lehkoset dat dudno biebmun.30 Ja buot meahcielliide ja almmi lottiide ja buot dasa mii lihkada eatnama alde, buot dasa mas lea eallinvuoigŋa, mun attán ruonas šattuid biebmun.” Ja nu šattai.31 Ipmil geahčai buot maid lei dahkan, ja dat lei hui buorre. Šattai eahket ja šattai iđit, guđát beaivvi.

2. lesetekstÅp 21,1-6

Bokmål

1 Og jeg så en ny himmel og en ny jord. For den første himmel og den første jord var borte, og havet fantes ikke mer.2 Og jeg så den hellige byen, det nye Jerusalem, stige ned fra himmelen, fra Gud, gjort i stand og pyntet som en brud for sin brudgom.3 Og jeg hørte fra tronen en høy røst som sa:
          «Se, Guds bolig er hos menneskene.
           Han skal bo hos dem,
           og de skal være hans folk,
          og Gud selv skal være hos dem.
           Han skal være deres Gud.
          
   4  Han skal tørke bort hver tåre fra deres øyne,
          og døden skal ikke være mer,
          heller ikke sorg eller skrik eller smerte.
          For det som en gang var, er borte.»
5 Han som sitter på tronen, sa: «Se, jeg gjør alle ting nye.» Og han la til: «Skriv det ned, for dette er troverdige og sanne ord.»6 Så sa han til meg: «Det er skjedd! Jeg er Alfa og Omega, begynnelsen og enden. Jeg vil gi den tørste å drikke av kilden med livets vann som gave.

Nynorsk

1 Og eg såg ein ny himmel og ei ny jord. For den første himmel og den første jord var borte, og havet var ikkje meir.2 Og eg såg den heilage byen, det nye Jerusalem, koma ned frå himmelen, frå Gud, gjord i stand lik ei brur som er pynta for sin brudgom.3 Og eg høyrde frå trona ei høg røyst som sa:
          «Sjå, Guds bustad er hos menneska.
           Han skal bu hos dei,
           og dei skal vera hans folk,
          og Gud sjølv skal vera hos dei.
           Han skal vera deira Gud.
          
   4  Han skal tørka kvar tåre frå auga deira,
          og døden skal ikkje vera meir,
          og ikkje sorg og ikkje skrik og ikkje pine.
          For det som ein gong var, er borte.»
5 Han som sit på trona, sa: «Sjå, eg gjer alle ting nye!» Og han sa: «Skriv det opp! For desse orda er pålitelege og sanne.»6 Så sa han til meg: «Det har hendt! Eg er Alfa og Omega, opphavet og enden. Eg vil gje den tørste å drikka av kjelda med livsens vatn som gåve.

Nordsamisk

1 Ja mun oidnen ođđa almmi ja ođđa eatnama. Ovddit albmi ja ovddit eanan ledje jávkan, iige áhpi lean šat.2 Mun oidnen go bassi gávpot, ođđa Jerusalem, bođii vuolás almmis Ipmila luhtte, ráhkaduvvon nugo moarsi gii lea čiŋahuvvon irgásis.3 Ja mun gullen truvnnus alla jiena mii celkkii:
          “Geahča, Ipmila goahti olbmuid gaskkas!
          Son ássá sin gaskkas,
          ja sii šaddet su álbmogin.
          Ipmil ieš lea sin luhtte.
          
   4 Son sihkku sin čalmmiin juohke gatnjala.
          Jápmin ii leat šat,
          ii moraš, bárgun iige váivi.
          Buot mii lei ovdal, lea jávkan.”
   5 Son gii čohkká truvnnus, celkkii: “Geahča, mun dagan buot ođasin.” Son celkkii: “Čále, dát leat luohtehahtti ja duohta sánit.”6 Son celkkii vel munnje: “Dat lea ollašuvvan. Mun lean Alfa ja Omega, álgu ja loahppa. Dasa gii goiká, mun attán juhkat eallima čázi ádjagis ánssáškeahttá.

Nytt, friskt og godt!

Tida vi er inne i no i kyrkja; openberringstida, viser oss ulike sider ved Jesus og lar oss bli kjent med Jesus, ikkje minst gjennom det han gjorde. Mange har hatt mykje moro med at Jesu første under nettopp var vinunderet i Kana, der han altså gjer vatn til vin. Dette underet fortel oss fleire gode ting om Jesus, blant anna at han kan hjelpa oss med både stort og smått. Ingenting er for lite eller for stort å bringa fram for Jesus. Vinunderet viser oss også ei anna flott side ved Jesus, nemleg at han er raus! Dei fleste ville, som kjømeisteren seier til brudgommen, sett fram den beste vinen først, og deretter den dårlege. For når festlyden er blitt passeleg berusa, er det ikkje så farleg korleis vinen smakar. Men slik er det ikkje her. Jesus kjører på med den beste vinen til slutt. Slik viser han oss, på mange vis og i mange lag, at han representerer noko nytt! Og han viser oss også at å tru på Jesus er å vera nær ei kjelde som aldri går tom! Det veller stadig fram noko nytt, friskt og godt frå denne nådekjelda! Og Jesus sparer ikkje på noko, for hans nåde er ny kvar morgon. Nytt, friskt og godt er tre ord vi kan ta med oss inn i denne veka. Mange av oss begynner på ny frisk i eit nytt år. Det vi kan vera heilt sikre på, uavhengig av korles det går med vår eigen innsats; det som kjem frå Jesus, er alltid nytt, friskt og godt! Det kan overraska oss, det kan fornya oss – og det beste av alt? Det går aldri tomt. Ha ei god veke!

Del