I ein spegel, i ei gåte

Såmannssøndag: PrekentekstRom 10,13-17

Bokmål

13  Hver den som påkaller Herrens navn, skal bli frelst.
   14 Men hvordan kan de påkalle en de ikke tror på? Hvordan kan de tro på en de ikke har hørt om? Og hvordan kan de høre uten at noen forkynner?15 Og hvordan kan de forkynne hvis de ikke er utsendt? Det står jo skrevet: Hvor vakre de er, føttene til dem som bringer godt budskap!16 Men ikke alle var lydige mot evangeliet. Jesaja sier: Herre, hvem trodde vårt budskap?17 Så kommer da troen av det budskapet en hører, og budskapet kommer av Kristi ord.

Nynorsk

13  Kvar den som kallar på Herrens namn, skal bli frelst.
   14 Men korleis kan dei kalla på ein som dei ikkje trur på? Og korleis kan dei tru på ein som dei ikkje har høyrt om? Og korleis kan dei høyra utan at nokon forkynner?15 Og korleis kan dei forkynna dersom dei ikkje blir utsende? Som det står skrive: Kor vakre dei er, føtene til dei som kjem med gledebod!16 Men ikkje alle var lydige mot evangeliet. Jesaja seier: Herre, kven trudde bodskapen vår?17 Så kjem då trua av bodskapen ein høyrer, og bodskapen kjem ved Kristi ord.

Nordsamisk

13 Dasgo juohkehaš guhte čuorvu Hearrá nama, bestojuvvo.
   14 Muhto mo sii sáhttet čuorvut su geasa eai oskko? Mo sii sáhttet oskut sutnje gean birra eai leat gullan? Mo sii sáhttet gullat jos ii oktage sárdnit?15 Mo sáhttet geatge sárdnidit jos eai leat vuolggahuvvon? Nugo lea čállojuvvon: Man čábbát čudjet sin lávkkit geat buktet buriid ságaid!16 Muhto eai buohkat lean gulolaččat evangeliumii. Dasgo Jesaja cealká: Hearrá, gii oskkui min sárdnái?17 De osku boahtá dan sártnis man olmmoš gullá, ja sárdni boahtá Kristusa sánis.

EvangelietekstenMark 4,26-34

Bokmål

26 Og han sa: «Med Guds rike er det slik: Det er som når en mann har sådd korn i jorden.27 Han sover og står opp, det blir natt og det blir dag, og kornet spirer og vokser, men han vet ikke hvordan det skjer.28 Av seg selv gir jorden grøde, først strå, så aks og til sist modent korn i akset.29 Så snart grøden er moden, svinger han sigden, for høsten er kommet.»30 Han sa: «Hva skal vi sammenligne Guds rike med? Hvilken lignelse skal vi bruke?31 Det er som et sennepsfrø. Når det blir sådd, er det mindre enn noe annet frø på jorden,32 men når det er sådd, vokser det opp og blir større enn alle hagevekster og får så store greiner at himmelens fugler kan bygge rede i skyggen av det.»
   33 Med mange slike lignelser talte han ordet til dem, så mye de var i stand til å høre.34 Uten lignelser talte han ikke til dem. Men når han var alene med disiplene, forklarte han alt for dem.

Nynorsk

26 Han sa: «Med Guds rike er det slik: Det er som når ein mann har sådd kornet i jorda.27 Han søv og står opp, det blir natt og det blir dag, og kornet gror og veks; han veit ikkje korleis det går til.28 Av seg sjølv ber jorda grøde, først strå, så aks, så fulle korn i akset.29 Så snart grøda er mogen, svingar han sigden, for hausten er komen.»30 Og han sa: «Kva skal vi samanlikna Guds rike med? Kva likning skal vi bruka?31 Det er som sennepsfrøet. Når det blir sådd, er det mindre enn noko anna frø på jorda.32 Men når det er sådd, skyt det opp og blir større enn alle hagevokstrar og får så store greiner at fuglane under himmelen kan byggja reir i skuggen av det.»
   33 Med mange slike likningar tala han ordet til dei, så mykje dei var i stand til å høyra.34 Utan likningar tala han ikkje til folket. Men når han var åleine med læresveinane sine, forklara han alt for dei.

Nordsamisk

26 Son celkkii: «Ná lea Ipmila riikkain: Olmmái gilvá gilvagiid eatnamii.27 Son oađđá ja lihkká, šaddá idja ja šaddá beaivi, ja gilvagat ihtet ja šaddet ii ge son dieđe mo nu geavvá.28 Ieš alddes eanan šaddada šattuid: vuos rásiid, de gordneoivviid ja loahpas láddan gortniid oivviide.29 Go gortnit leat láddan, de son boahtá dallánaga sirppiin, dasgo láddjenáigi lea boahtán.»
   30 Son celkkii: «Manin veardidivččiimet mii Ipmila riikka? Makkár veardádusa geavahivččiimet?31 Dat lea sennetsiepmana láhkásaš. Go dat biddjojuvvo eatnamii, de lea uhcit go buot eará gilvagat eatnama alde,32 muhto go dat lea gilvojuvvon, de dat šaddá, ja šaddá stuoribun go buot eará gilvvašattut ja oažžu nu stuora ovssiid ahte almmi lottit sáhttet ráhkadit besiid dan suoivanii.»
   33 Máŋggain dakkár veardádusaiguin son sártnui sidjiide sáni, dađe mielde go sii vedje ipmirdit.34 Almmá veardádusaid haga son ii sárdnon sidjiide. Muhto go son lei iehčanassii máhttájeddjiidisguin, de čilgii sidjiide buot.
   

1. lesetekstJer 20,7-9

2. lesetekstMark 4,26-34

Bokmål

26 Og han sa: «Med Guds rike er det slik: Det er som når en mann har sådd korn i jorden.27 Han sover og står opp, det blir natt og det blir dag, og kornet spirer og vokser, men han vet ikke hvordan det skjer.28 Av seg selv gir jorden grøde, først strå, så aks og til sist modent korn i akset.29 Så snart grøden er moden, svinger han sigden, for høsten er kommet.»30 Han sa: «Hva skal vi sammenligne Guds rike med? Hvilken lignelse skal vi bruke?31 Det er som et sennepsfrø. Når det blir sådd, er det mindre enn noe annet frø på jorden,32 men når det er sådd, vokser det opp og blir større enn alle hagevekster og får så store greiner at himmelens fugler kan bygge rede i skyggen av det.»
   33 Med mange slike lignelser talte han ordet til dem, så mye de var i stand til å høre.34 Uten lignelser talte han ikke til dem. Men når han var alene med disiplene, forklarte han alt for dem.

Nynorsk

26 Han sa: «Med Guds rike er det slik: Det er som når ein mann har sådd kornet i jorda.27 Han søv og står opp, det blir natt og det blir dag, og kornet gror og veks; han veit ikkje korleis det går til.28 Av seg sjølv ber jorda grøde, først strå, så aks, så fulle korn i akset.29 Så snart grøda er mogen, svingar han sigden, for hausten er komen.»30 Og han sa: «Kva skal vi samanlikna Guds rike med? Kva likning skal vi bruka?31 Det er som sennepsfrøet. Når det blir sådd, er det mindre enn noko anna frø på jorda.32 Men når det er sådd, skyt det opp og blir større enn alle hagevokstrar og får så store greiner at fuglane under himmelen kan byggja reir i skuggen av det.»
   33 Med mange slike likningar tala han ordet til dei, så mykje dei var i stand til å høyra.34 Utan likningar tala han ikkje til folket. Men når han var åleine med læresveinane sine, forklara han alt for dei.

Nordsamisk

26 Son celkkii: «Ná lea Ipmila riikkain: Olmmái gilvá gilvagiid eatnamii.27 Son oađđá ja lihkká, šaddá idja ja šaddá beaivi, ja gilvagat ihtet ja šaddet ii ge son dieđe mo nu geavvá.28 Ieš alddes eanan šaddada šattuid: vuos rásiid, de gordneoivviid ja loahpas láddan gortniid oivviide.29 Go gortnit leat láddan, de son boahtá dallánaga sirppiin, dasgo láddjenáigi lea boahtán.»
   30 Son celkkii: «Manin veardidivččiimet mii Ipmila riikka? Makkár veardádusa geavahivččiimet?31 Dat lea sennetsiepmana láhkásaš. Go dat biddjojuvvo eatnamii, de lea uhcit go buot eará gilvagat eatnama alde,32 muhto go dat lea gilvojuvvon, de dat šaddá, ja šaddá stuoribun go buot eará gilvvašattut ja oažžu nu stuora ovssiid ahte almmi lottit sáhttet ráhkadit besiid dan suoivanii.»
   33 Máŋggain dakkár veardádusaiguin son sártnui sidjiide sáni, dađe mielde go sii vedje ipmirdit.34 Almmá veardádusaid haga son ii sárdnon sidjiide. Muhto go son lei iehčanassii máhttájeddjiidisguin, de čilgii sidjiide buot.
   

I mellomtida skal vi ta Jesu ord til oss, kjenna kva det gjer med oss, at vi kan kvila i det og at vi blir utfordra av det.

Mange trur at Jesus talte i likningar fordi det skulle bli enklare for tilhøyrarane å skjøna kva han snakka om. Men eigentleg var det heilt motsett. Når Jesus talte i likningar, var det mange som ikkje forstod det han sa. Og det var meininga. For då måtte dei koma til han etterpå for å få vita kva han meinte. Ofte ser vi at det står at Jesus forklarte for læresveinane etterpå kva han hadde meint. Augustin, som levde på 300-talet, sa det slik: «The labour of working things out is part of the pleasure». Det er litt jobb å skjøna kva Jesus meiner med det han seier. Men han ønsker å komma nær oss, han ønsker at også vi skal stilla oppfølgingsspørsmål: Kva meiner du, Jesus? Og kva betyr dette for meg? Slik kjem vi også nærare Jesus og får endå tettare fellesskap med han. Vi forstår ikkje alt her i denne verda vi lever. «No ser vi i en spegel, i ei gåte» står det i 1. Kor. 13. Ein dag skal vi sjå andlet til andlet. I mellomtida skal vi ta Jesu ord til oss, kjenna kva det gjer med oss, at vi kan kvila i det og at vi blir utfordra av det. Og at det, som i likninga om sennepsfrøet, kan veksa i oss og at det kan skapa tru, kjærleik og handling hjå oss sjølve og dei vi møter på vår veg og i vår kvardag der vi er.

Del