Kvinnene som kommer til den tomme graven.  Glassmaleri i St James's Church, Clerkenwell.

Redde, men jublande glade

Påskedag: PrekentekstMatt 28,1-10

Bokmål

1 Da sabbaten var over og det begynte å lysne den første dagen i uken, kom Maria Magdalena og den andre Maria for å se til graven.2 Med ett ble det et kraftig jordskjelv, for en Herrens engel steg ned fra himmelen, gikk fram og rullet steinen til side og satte seg på den.3 Han var som et lyn å se til, og drakten var hvit som snø.4 Vaktene skalv av redsel da de så ham, og de ble liggende som døde.5 Men engelen tok til orde og sa til kvinnene: «Frykt ikke! Jeg vet at dere leter etter Jesus, den korsfestede.6 Han er ikke her, han er stått opp, slik som han sa. Kom og se stedet hvor han lå!7 Skynd dere av sted og si til disiplene hans: ‘Han er stått opp fra de døde, og han går i forveien for dere til Galilea; der skal dere få se ham.’ – Nå har jeg sagt dere det.»
   8 Da skyndte de seg bort fra graven, redde, men jublende glade, og de løp for å fortelle det til disiplene.9 Og se, Jesus kom mot dem og sa: «Vær hilset!» De gikk fram og omfavnet føttene hans og tilba ham.10 Jesus sa til dem: «Frykt ikke! Gå og si til mine brødre at de skal dra til Galilea. Der skal de se meg.»

Nynorsk

1 Då sabbaten var til ende og det tok til å lysna første dagen i veka, kom Maria Magdalena og den andre Maria for å sjå til grava.2 Då kom det brått eit kraftig jordskjelv, for ein Herrens engel steig ned frå himmelen, gjekk fram til grava, rulla steinen ifrå og sette seg på han.3 Han var som eit lyn å sjå til, og kleda hans var kvite som snø.4 Vaktmennene skalv av redsle for han og vart liggjande som døde.5 Men engelen tala til kvinnene og sa: «Ver ikkje redde! Eg veit at de leitar etter Jesus, den krossfeste.6 Han er ikkje her; han er stått opp, som han sa. Kom og sjå staden der han låg!7 Skund dykk av stad og sei til læresveinane hans: ‘Han er stått opp frå dei døde, og no går han føre dykk til Galilea; der skal de få sjå han.’ – No har eg sagt det til dykk.»
   8 Då skunda dei seg bort frå grava, redde, men jublande glade; og dei sprang av stad for å fortelja det til læresveinane.9 Og sjå, Jesus kom imot dei og sa: «Ver helsa!» Då gjekk dei fram, tok om føtene hans og tilbad han.10 Og Jesus sa til dei: «Ver ikkje redde! Gå og sei til brørne mine at dei skal fara til Galilea. Der skal dei få sjå meg.»

Nordsamisk

1 Go sábbát lei vássán ja vahku vuosttaš beaivi čuvggodišgođii, de Márjá Magdalena ja nubbi Márjá manaiga geahččat hávddi.2 Fáhkka šattai garra eatnandoarggástus, dasgo Hearrá eŋgel njiejai almmis, manai hávddi lusa ja fierahii geađggi eret ja čohkánii dan ala.3 Son lei šearrat dego álddagas, ja biktasat ledje vielgadat dego muohta.4 Fávttat doarggistedje balus go oidne su, ja gahčče dego jápmán.5 Muhto eŋgel sárdnugođii nissoniidda: «Alli bala! Mun dieđán ahte doai ohcabeahtti Jesusa, gii russiinávlejuvvui.6 Son ii leat dás, son lea bajásčuoččáldahttojuvvon, nugo celkkii. Boahtti geahččat báikki gos son veallái!7 Doapmaleahkki su máhttájeddjiid lusa ja daddji ahte son lea bajásčuožžilan jábmiid luhtte ja manná Galileai din ovdalis; doppe dii oaidnibehtet su. – Dál lean cealkán dan dudnuide.»
   8 Soai doapmaleigga eret hávddi luhtte balus ja stuora ilus, ja viehkaleigga muitalit dan su máhttájeddjiide.9 Dalle Jesus bođii sudno ovddal ja dearvvahii sudno. Soai manaiga ja fátmmasteigga su julggiid ja gopmirdeigga su.10 Jesus celkkii sudnuide: «Alli bala! Manni muitalit mu vieljaide ahte sii galget mannat Galileai. Doppe sii oidnet mu.»
   

1. lesetekstJes 52,7-10

2. lesetekstRom 14,7-9

Bokmål

7 For ingen av oss lever for seg selv, og ingen dør for seg selv.8 Om vi lever, så lever vi for Herren, og om vi dør, så dør vi for Herren. Enten vi da lever eller dør, hører vi Herren til.9 Det var derfor Kristus døde og ble levende igjen, for at han skulle være Herre over både levende og døde.

Nynorsk

7 For ingen av oss lever for seg sjølv, og ingen døyr for seg sjølv.8 Lever vi, så lever vi for Herren, og døyr vi, så døyr vi for Herren. Anten vi då lever eller døyr, høyrer vi Herren til.9 Difor var det Kristus døydde og vart levande att: Han skulle vera herre over både levande og døde.

Nordsamisk

7 Dasgo ii oktage mis eale iežas várás, ii ge oktage jáme iežas várás.8 Jos mii eallit, de eallit Hearrá várás, ja jos mii jápmit, de jápmit Hearrá várás. Jogo mii dal eležat dahje jámežat, de mii gullat Hearrái.9 Aiddo dan dihtii Kristus jámii ja eallái fas, vai son sáhtášii leat sihke jábmiid ja elliid Hearrá.

Dei kom i deira tradisjonelle kvinnerolle med olje for å salve ein død kropp, og forlét grava i den radikale rolla som apostlar for apostlane.

Sånn er påskemorgons-historia: Kvinnene kom til Jesu grav kledde i svart, førebudde på å sjå eit lik. I staden fann dei ein stein rulla til sides og ein engel som viste seg; ”Vær ikkje redde! Eg veit at de leitar etter Jesus den krossfeste. Han er ikkje her”.

Mariane (det er frykteleg mange Mariaer å halde styr på, seks ulike kvinner ber dette namnet i NT) kom til grava for å sjå etter Jesus frå Nasaret, og drar derfrå med forteljinga om den oppstadne. Dei kom i deira tradisjonelle kvinnerolle med olje for å salve ein død kropp, og forlét grava i den radikale rolla som apostlar for apostlane. Dei kom til grava sakte og forsiktig, fylt av bekymringar. Dei forlét grava springande og jublande glade.

Sånn er påskeforteljinga som kristentrua spring ut av: Dei er forteljingar om menneske som klynger seg til grava, men som blir bedne om å ikkje bli ståande der sorgtyngde. For Jesus er ikkje blant dei døde. Han høyrer ikkje til i fortida. Han har gått føre dei! No kjem han i mot oss frå framtida.

I år fell påskedagen på 1. april. Eg les om påskelatteren – risus paschalis – som visstnok var utbreidd i Mellom-Europa i seinmellomalderen. Etter ei tung tid med faste og bot, skulle kyrkjelyden endeleg får juble og le. Presten opnar difor påskepreika med å fortelje noko spøkefullt og lattervekkjande. Kanskje påskelatteren gjenoppstår i år, 1. april?

Det er noko gledefult vi freistar å få tak i påskemorgon. Ikkje ved å ta for lett på det. Ikkje ved påbod: ”Bli glad.” Men ved å prøve å leite fram frå djupet dette: ”Då skunda dei seg bort frå grava, redde, men jublande glade”

Del