Beskytta og gjennomsyrt

5. søndag i påsketiden: PrekentekstLuk 13,18-21

Bokmål

18 Så sa han: «Hva er Guds rike likt? Hva skal jeg sammenligne det med?19 Det er likt et sennepsfrø som en mann tok og sådde i hagen sin. Det vokste og ble til et tre, og himmelens fugler bygde rede i greinene på det.»
   20 Igjen sa han: «Hva skal jeg sammenligne Guds rike med?21 Det er likt en surdeig som en kvinne tok og la inn i tre mål mel, så det hele til slutt var gjennomsyret.»

Nynorsk

18 Så sa han: «Kva er Guds rike likt? Kva skal eg samanlikna det med?19 Det er likt eit sennepsfrø som ein mann tok og sådde i hagen sin. Det voks og vart til eit tre, og fuglane under himmelen bygde reir i greinene på det.»
   20 Og igjen sa han: «Kva skal eg samanlikna Guds rike med?21 Det er likt ein surdeig som ei kvinne la inn i tre mål mjøl til alt var gjennomsyra.»

Nordsamisk

18 Son celkkii: «Man láhkásaš lea Ipmila riika? Manin mun veardidan dan?19 Dat lea sennetsiepmana láhkásaš man olmmái gilvá gilvvagárdásis; ja dat stuorru ja šaddá muorran, nu ahte almmi lottit ráhkadit besiid dan ovssiide.»
   20 Ja son jotkkii: «Mainna mun veardidan Ipmila riikka?21 Dat lea suvrradáiggi láhkásaš man nisu bidjá golmma mihtu jáffuid sisa, ja de suvru buot.»
   

1. lesetekst1 Kong 17,8-16

2. lesetekstRom 12,1-3

Bokmål

1 Derfor formaner jeg dere ved Guds barmhjertighet, søsken: Bær kroppen fram som et levende og hellig offer til glede for Gud. Det skal være deres åndelige gudstjeneste.2 Innrett dere ikke etter den nåværende verden, men la dere forvandle ved at sinnet fornyes, så dere kan dømme om hva som er Guds vilje: det gode, det som er til glede for Gud, det fullkomne.
   3 Ved den nåde jeg har fått, sier jeg til hver enkelt av dere: Tenk ikke for store tanker om deg selv, men tenk sindig! Hver og en skal holde seg til det mål av tro som Gud har gitt ham.

Nynorsk

1 Difor legg eg dykk på hjartet, sysken, ved Guds miskunn, at de må bera fram kroppen dykkar som eit levande og heilagt offer, til glede for Gud. Det skal vera dykkar åndelege gudsteneste.2 Og innrett dykk ikkje etter denne verda, men lat dykk omskapa ved at de får eit nytt sinn og kan dømma om kva som er Guds vilje: det gode, det som er til glede for Gud, det fullkomne.
   3 Ved den nåden eg har fått, seier eg til kvar og ein av dykk: Tenk ikkje for store tankar om deg sjølv, men bruk forstand og ver sindig! – kvar og ein etter den trua som Gud har tilmålt han.

Nordsamisk

1 Oskuguoimmit, mun rávven din danne go Ipmil árkkálmastá min: Buktet rupmašiiddádet ealli, bassi ja Ipmilii dohkálaš oaffarin, ja dát lea din vuoiŋŋalaš ipmilbálvaleapmi.2 Allet ge divtte dálá mailmmi báidnit din, muhto nuppástuvvet, nu ahte din miella ođasmahttojuvvošii, vai dii áddešeiddet mii lea Ipmila dáhttu: dat mii lea buorre, dohkálaš sutnje ja ollis.
   3 Danne go Ipmil lea addán munnje árpmu, cealkkán didjiide buohkaide: Allet ane iežadet stuoribun go berrebehtet atnit, muhto lehket jierpmálaččat, juohkehaš dan oskku mihtu mielde man Ipmil lea addán.

Jesus fortalte ikkje likningar for at budskapet skulle bli enklare, men for at dei som høyrte på, skulle bli nysgjerrige og komma til Jesus etterpå for å læra meir, høyra meir og forstå meir.

Når Jesus fortel likningar, er det ikkje alltid lett å forstå kva han meiner. Jesus fortalte ikkje likningar for at budskapet skulle bli enklare, men for at dei som høyrte på, skulle bli nysgjerrige og komma til Jesus etterpå for å læra meir, høyra meir og forstå meir. Han fortalte likningar for å opna opp. Søndagens tekst er to korte likningar som er pressa inn etter ein helbredelse og før ei trong dør (les, så ser du!) i Lukasevangeliet. For meg handlar desse to likningane om to ting, og eg les dei i samanheng. For kva er det Jesus seier om sin fars rike her? Han seier at det er ein stad for vekst, for fruktbarhet og ekte liv. Og han seier at det er ein stad for trygghet (fuglane kan bygga rede), det er ein stad å vera, ein stad å kjenna seg heime. Når vi kjenner oss heime i noko, når vi kjenner oss trygge, er det også lettare for oss å gå ut med ein dose frimod i bagasjen. Når Jesus snakkar om surdeigen, snakkar han om at den er gjennomsyrt. Gud ønsker at vi skal vera gjennomsyrt. Av hans ord, av hans kjærleik, av hans nåde. Eg trur Gud ønsker at vi skal kjenna på det i våre eigne liv, for slik kan vi med frimod og tryggleik gå ut og læra andre om det, fortelja andre om det – om den rikdommen som det er å vera beskytta og gjennomsyrt av Guds kjærleik.

Del