Søndagstanker

 

Prekentekst 26.06.16
Aposteldagen / 6. søndag i treenighetstiden

1 Saulus raste fremdeles mot Herrens disipler og truet dem på livet. Han gikk til øverstepresten 2 og ba om brev til synagogene i Damaskus for å kunne finne dem som hørte til Veien, både menn og kvinner, og føre dem i lenker til Jerusalem. 3 Underveis, da han nærmet seg Damaskus, strålte plutselig et lys fra himmelen omkring ham. 4 Han falt til jorden og hørte en stemme som sa: «Saul, Saul, hvorfor forfølger du meg?» 5 «Hvem er du, Herre?» spurte Saul. Og svaret lød: «Jeg er Jesus, han som du forfølger. 6 Men reis deg nå og gå inn i byen. Der vil noen si deg hva du skal gjøre.» 7 Mennene som fulgte ham, sto målløse; de hørte stemmen, men så ingen. 8 Saulus reiste seg og åpnet øynene, men han kunne ikke se. Så de tok ham i hånden og leide ham inn til Damaskus. 9 I tre dager var han uten syn, og han verken spiste eller drakk.
    10 I Damaskus bodde en disippel som het Ananias. I et syn sa Herren til ham: «Ananias!» Han svarte: «Her er jeg, Herre.» 11 Og Herren sa: «Gå bort i den gaten som kalles Den rette, og i huset til Judas skal du spørre etter Saulus fra Tarsos. For se, han ber. 12 Og han har hatt et syn og sett en mann som heter Ananias komme og legge hendene på ham, så han får synet igjen.» 13 Men Ananias svarte: «Herre, jeg har hørt mange fortelle om denne mannen og alt det onde han har gjort mot dine hellige i Jerusalem. 14 Og nå er han her med fullmakt fra overprestene for å legge i lenker alle som påkaller ditt navn.» 15 Men Herren sa til ham: «Gå! For jeg har utvalgt ham som mitt redskap til å bære mitt navn fram for hedningfolk og konger og for Israels folk. 16 Og jeg skal vise ham alt han må lide for mitt navns skyld.» 17 Da gikk Ananias, og han kom inn i huset, la hendene på ham og sa: «Saul, min bror! Herren selv, Jesus som viste seg for deg på veien hit, han har sendt meg for at du skal få synet igjen og bli fylt av Den hellige ånd.» 18 Straks var det som om skjell falt fra øynene hans, og han kunne se. Han sto opp og ble døpt. 19 Så spiste han og kom til krefter.
        Han ble noen dager hos disiplene i Damaskus,

18 Jeg vet hva de gjør og hva de tenker, jeg kommer for å samle alle folkeslag og tungemål. De skal komme og se min herlighet. 19 Jeg setter et tegn blant dem og sender noen av dem som er berget, ut til folkeslagene i Tarsis, Put, Lud, Mesjek med buen, Tubal og Javan, til de fjerne kystene som ikke har hørt ryktet om meg og ikke har sett min herlighet. De skal fortelle om min herlighet blant folkeslagene.

13 Så gikk han opp i fjellet. Han kalte til seg dem han ville, og de kom til ham. 14 Han pekte ut tolv, *som han også kalte apostler,• for at de skulle være sammen med ham, og for at han kunne sende dem ut for å forkynne 15 og ha makt til å drive ut de onde åndene. 16 *Han utpekte de tolv:• Det var Simon, som han ga navnet Peter, 17 Jakob, sønn av Sebedeus, og hans bror Johannes – disse to kalte han Boanerges, som betyr tordensønner – 18 og Andreas, Filip, Bartolomeus, Matteus, Tomas, Jakob, sønn av Alfeus, Taddeus, Simon Kananeos 19 og Judas Iskariot, han som forrådte ham.

1 Saulus rasa endå mot Herrens læresveinar og truga dei på livet. Han gjekk til øvstepresten 2 og bad om brev til synagogane i Damaskus, så han kunne finna dei som høyrde Vegen til, både menn og kvinner, og føra dei i lenkjer til Jerusalem. 3 Men då han var på veg og nærma seg Damaskus, stråla det brått eit lys frå himmelen omkring han. 4 Han stupte til jorda og høyrde ei røyst som sa: «Saul, Saul, kvifor forfølgjer du meg?» 5 «Kven er du, Herre?» spurde Saulus. Han svara: «Eg er Jesus, han som du forfølgjer. 6 Stå opp og gå inn i byen! Der skal dei seia deg kva du skal gjera.» 7 Mennene som følgde han, stod mållause; dei høyrde røysta, men såg ikkje nokon. 8 Saulus reiste seg opp, men då han opna auga, kunne han ikkje sjå. Så tok dei han i handa og leidde han inn til Damaskus. 9 I tre dagar sat han der utan å sjå noko, og han verken åt eller drakk.
    10 I Damaskus var det ein læresvein som heitte Ananias. I eit syn sa Herren til han: «Ananias!» Han svara: «Her er eg, Herre.» 11 Og Herren sa: «Gå bort i den gata som dei kallar Den beine, og i huset til Judas skal du spørja etter ein som heiter Saulus og er frå Tarsos. For sjå, han bed. 12 Og han har hatt eit syn og sett ein mann som heiter Ananias koma og leggja hendene på han, så han kan få att synet.» 13 Men Ananias svara: «Herre, eg har høyrt mange fortelja om denne mannen og om alt det vonde han har gjort mot dine heilage i Jerusalem. 14 Og han er komen hit med fullmakt frå overprestane for å leggja i lenkjer alle som kallar på ditt namn.» 15 Men Herren sa til han: «Berre gå du! Han er ein reiskap som eg har valt meg ut til å bera namnet mitt fram for heidningfolk og kongar og for Israels folk. 16 Eg skal visa han kor mykje han må lida for mitt namn skuld.» 17 Så gjekk Ananias. Då han kom inn i huset, la han hendene på Saulus og sa: «Saul, bror! Herren sjølv, Jesus som synte seg for deg på vegen, har sendt meg for at du skal få att synet og bli fylt av Den heilage ande.» 18 Og straks fall det liksom skjel frå auga hans, og han fekk att synet. Han stod opp og vart døypt. 19 Så fekk han mat og kom til krefter.
        Han vart verande nokre dagar saman med læresveinane i Damaskus,

18 Eg veit kva dei gjer og kva dei tenkjer, eg kjem for å samla alle folkeslag og tungemål. Dei skal koma og sjå min herlegdom. 19 Eg set eit teikn mellom dei og sender nokre av dei som er berga, ut til folkeslaga i Tarsis, Put, Lud, Mesjek med bogen, Tubal og Javan, til dei fjerne kystane som ikkje har høyrt rykte om meg og ikkje har sett min herlegdom. Dei skal fortelja om min herlegdom mellom folkeslaga.

13 Så gjekk Jesus opp i fjellet. Han kalla til seg dei han ville, og dei kom til han. 14 Han peika ut tolv, *som han òg kalla apostlar,• for at dei skulle vera med han, og for at han kunne senda dei ut for å forkynna 15 og ha makt til å driva ut vonde ånder. 16 *Han peika ut dei tolv:• Det var Simon, som han kalla Peter, 17 Jakob, son til Sebedeus, og Johannes, bror hans – desse to kalla han Boanerges, det tyder toresøner – 18 og Andreas, Filip og Bartolomeus, Matteus, Tomas og Jakob, son til Alfeus, Taddeus, Simon Kananeos 19 og Judas Iskariot, han som sveik han.

1 Sávlos lei ain dievva vašis Hearrá máhttájeddjiide ja uhkidii goddit sin. Son manai bajimušbáhpa lusa 2 ja siđai sus Damaskusa synagogaide fápmudusreivve mii attii sutnje vuoigatvuođa váldit gitta sin geaid gávnnai ja geat čuvvo Hearrá Geainnu, sihke olbmáid ja nissoniid, ja doalvut sin Jerusalemii. 3 Go lei jođus ja lahkanišgođii Damaskusii, de almmi čuovga fáhkkestaga báitigođii su birra. 4 Son gahčai eatnamii ja gulai jiena mii celkkii sutnje: «Sávlos, Sávlos, manne doarrádalat mu?» 5 Son jearai: «Hearrá, gii don leat?» Ja jietna vástidii: «Mun lean Jesus, gean don doarrádalat. 6 Muhto čuožžil dál ja mana gávpogii. Doppe oaččut diehtit maid don galggat dahkat.» 7 Su mátkeguoimmit čužžo das jávohaga; sii gulle jiena, muhto eai oaidnán ovttage. 8 Sávlos čuožžilii, muhto go rabai čalmmiidis, de ii oaidnán maidege. Sii fertejedje váldit su gihtii ja láidet su Damaskusii. 9 Son lei čalmmeheapmin golbma beaivvi, ii ge son borran ii ge juhkan.
    10 Damaskusis orui máhttájeaddji gean namma lei Ananias. Hearrá celkkii sutnje oainnáhusas: «Ananias!» Son vástidii: «Dá mun lean, Hearrá.» 11 Ja Hearrá celkkii: «Mana Judasa vissui Njulgesgeainnus ja jeara Sávlosa gii lea Tarsosis eret. Dasgo son lea dál rohkadallamin. 12 Son lea oainnáhusas oaidnán Ananias-nammasaš olbmá boahtimin ja bidjamin gieđaid su ala, vai son oččošii oainnu fas.» 13 Ananias vástidii: «Hearrá, mun lean gullan olusiid muitaleamen dán olbmá ja buot baháid birra maid son lea dahkan du iežat olbmuide Jerusalemis. 14 Ja son lea dál boahtán deike bajitbáhpaid fámuin váldit gitta buohkaid geat rávket du nama.» 15 Muhto Hearrá celkkii sutnje: «Mana dal dohko. Dasgo mun lean válljen su iežan gaskaoapmin doalvut mu nama báhkiniid, gonagasaid ja Israela álbmoga ovdii. 16 Mun áiggun čájehit sutnje man ollu son ferte gillát mu nama dihtii.» 17 De Ananias vulggii, ja son bođii vissui, bijai gieđaidis su ala ja celkkii: «Sávlos, vieljažan! Hearrá lea vuolggahan mu, Hearrá Jesus guhte almmustuvai dutnje go don ledjet boahtimin deike, vai don oččošit fas oainnu ja devdojuvvošit Bassi Vuoiŋŋain.» 18 Dan seammás loggásedje Sávlosa čalmmiin dego čuopmasat, ja son oaidnigođii. De son čuožžilii ja gásttašuvvui. 19 Go son lei boradan, de vuoimmáiduvai fas.
        Sávlos orui moadde beaivvi máhttájeddjiid luhtte Damaskusis,

18 Mun boađán vai beasan čohkket buot álbmogiid ja buot gielaid. Sii bohtet ja oidnet mu hearvásvuođa. 19 Mun dagan mearkka sin gaskkas ja vuolggahan daid geat leat báhcán heggii eará álbmogiid lusa, Taršišii, Putii, Ludii, Mešekii, Tubalii, Javanii ja gáiddus riddoeatnamiidda, mat eai leat gullan mus eaige leat oaidnán mu hearvásvuođa. Sii muitalit mu hearvásvuođa álbmogiidda.

13 Jesus manai bajás várrái ja rávkkai lusas muhtumiid geaid lei válljen, ja sii bohte su lusa. 14 Son válljii guoktenuppelohkása geat galge čuovvut su ja vuolggahuvvot sárdnidit 15 ja su fámuin ádjit olggos bahá vuoiŋŋaid. 16 Dat guoktenuppelogis geaid son válljii, ledje Simmon, geasa son bijai liigenamman Biehtár, 17 Jáhkot, Sebedeusa bárdni, ja su viellja Johanas – dán guoktá son gohčodii Boanergesin, mii mearkkaša bajánbártnit – 18 ja Ándaras, Filip ja Bartolomeus, Matteus, Duomás ja Jáhkot, Alfeusa bárdni, Taddeus ja Simmon Kananeus, 19 ja Judas Iskariot, guhte behtii su.
   

Det store gapet

Det er dramatisk.
På vei til Damaskus for å fange kristne blir Paulus selv en kristen etter en voldsom opplevelse.
En av mange sterke omvendelseshistorier, kanskje den mest spektakulære.

I min barndoms verden var denne historien fullt på høyde med Daniel i Løvehulen, Davids kamp mot Goliat, Jonas i hvalfiskens buk eller fortellingene om de kristne martyrers heroiske kamp mot ville dyr i Colosseum. Eller historiene om narkomane og alkoholikere uten håp som ble satt fri fra alt sug etter rus.
Slik skal det være. Kompromissløst og sterkt.

Men like klart som jeg inspireres av de voldsomme historiene fra Bibelen vet jeg at mange erfarer at det er store gap mellom livene våre og alle opplevelsesfortellingene.
Det er et gap som mange har ramlet ned i og aldri kommet opp fra.

Jeg er glad for at vi har de sterke historiene, både fra Bibelen og fra folks hverdager, men jeg er enda mere glad for å se at store undre skjer i oss og rundt oss helt uten voldsomme fakter.

Saul, som ble hetende Paulus, fikk livet sitt snudd på hodet mens han var på vei til Damaskus.

Mange av oss ser ikke undrene i våre egne liv før vi ser tilbake. Men de er like betydningsfulle og avgjørende.
Når vi skal beskrive noe smått uforståelig fint sier vi ofte med et smil: ”undrenes tid er ikke forbi”.
Det er veldig sant.
Det største underet er at vi får være Guds barn. Det fikk Paulus oppleve og det får vi oppleve.
Med eller uten store manifestasjoner!

God søndag!

Skrevet av

Lars-Erik Espeland

Sokneprest i Tanum (Bærum)  

20.06.16
En kommentar
  • Dithen Takk for fine søndagstanker :)
    24.06.2016 16:15:47

Skriv en kommentar

Vi har hatt litt problemer med useriøse kommentarer og spam i det siste. Vi ber deg derfor skrive inn svaret på regnestykket under for å legge inn en kommentar.

Arkiv

Abonner på Søndagstanker

Møt nettprestene Roger Brevik er opptatt Roger Brevik er pålogget Møt nettprestene Ingrid Nyhus er opptatt Ingrid Nyhus er pålogget Møt nettprestene Karoline Astrup er opptatt Karoline Astrup er pålogget Møt nettprestene Lena Rebekka Risnes er opptatt Lena Rebekka Risnes er pålogget Møt nettprestene Asle Tveit er opptatt Asle Tveit er pålogget Møt nettprestene Inger Bækken er opptatt Inger Bækken er pålogget Møt nettprestene Eli Kristin Flåten er opptatt Eli Kristin Flåten er pålogget Møt nettprestene Marie Skarrebo Holmen er opptatt Marie Skarrebo Holmen er pålogget Møt nettprestene Liv Arnhild Romsaas er opptatt Liv Arnhild Romsaas er pålogget Møt nettprestene Pernille Astrup er opptatt Pernille Astrup er pålogget Møt nettprestene Maria Paulsen Skjerdingstad er opptatt Maria Paulsen Skjerdingstad er pålogget Møt nettprestene Harald Daasvand er opptatt Harald Daasvand er pålogget Møt nettprestene Knut Nåtedal er opptatt Knut Nåtedal er pålogget